Dorwałam się do zdjęć z Krakowa!
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą niesamowite przeżycia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą niesamowite przeżycia. Pokaż wszystkie posty
sobota, 9 października 2010
piątek, 8 października 2010
# 195, sprzęgło, hamulec, gaz!
Zawsze wiedziałam, że życie pisze najlepsze scenariusze. Ale moje życie przekracza wszelkie granice. To prawie jak ten koleś, co w czwartkowym Housie zmartwychwstał, jeśli można to tak nazwać. Okej, okej. Ja może nie zmartwychwstałam, ale zrobiłam coś o wiele bardziej hardkorowego.
Pierwszy raz usiadłam za kierownicą samochodu, jednocześnie dotykając pedałów. Tak, pierwszą przejażdżkę mam za sobą. Aaaa, i to nie byle jaką przejażdżkę! Otóż, moja pierwsza jazda miała miejsce w lesie, na drodze prawdziwie polskiej, dziurawej jak ser szwajcarski, po dwudziestej (ciemno jak w du**), samochodem terenowym.
Odrobinę mną rzucało, uskuteczniałam zająca przy zmianie biegów, biedny samochodzik wył jakbym obdzierała ze skóry, ale pod koniec szło mi już całkiem nieźle. Nie wwaliłam się w żaden płot, ani w drzewo, co mój Rodziciel uznał za sukces. I tylko raz mi zgasł! I już wiem, gdzie jest sprzęgło, hamulec i gaz! Wieczna tajemnica została odkryta!
Odrobinę mną rzucało, uskuteczniałam zająca przy zmianie biegów, biedny samochodzik wył jakbym obdzierała ze skóry, ale pod koniec szło mi już całkiem nieźle. Nie wwaliłam się w żaden płot, ani w drzewo, co mój Rodziciel uznał za sukces. I tylko raz mi zgasł! I już wiem, gdzie jest sprzęgło, hamulec i gaz! Wieczna tajemnica została odkryta!
Idę czytać Proces, bo tak sobie obiecałam. Chociaż 20 stron... No, chociaż 10... Chociaż cokolwiek...
Dina.
sobota, 2 października 2010
# 191, gibię, tańczę, podryguję, jem kabanosy i maluję. w noc, kiedy ludzie śpią, największe wariactwa na jaw wychodzą!
Um, właściwie wszystko jest w miarę w porządku. W porządku, czyli nie w chaosie, jeśli pominiemy nic nie znaczący fakt, że dochodzi godzina trzecia w nocy, a ja nie śpię. Chwała, że chociaż nie muszę jutro wstać razem z kurami i jeśli ewentualnie zasnę, będę mogła pospać, huhu. Wydaje mi się, że cierpię na regularną bezsenność. Chociaż nie. Dziś nie cierpię. Dziś bawię się całkiem nieźle.
Zrobiłam sobie tęczowe pazurki, jutro mam zamiar zmachać się na basenie i zmieniłam fryzurę. Muszę kupić bilet miesięczny i obrączki. I nowe buty. Koniecznie!
Noc jest niesamowita pod wieloma względami. Ja najbardziej lubię w niej to, że jest ciemno (wow!) i nie widać, co człowiek odwala za głupoty (2 x wow!). Gdyby ktoś mnie zobaczył przed jakąś godziną, pomyślałby, że mam przewlekły atak epilepsji połączony z morderczą czkawko-głupawką. Dodatkowo, obejrzałam sobie kawałek Lejdis *serduszka* i naszprycowałam się tekstami Korbuni mojej. Po czym, założyłam słuchawki z muzą na fulla i grałam koncerty w moim pokoju, tańcząc z kablem. Byłam perkusistą, gitarzystą i wokalem jednocześnie *cwaniak2* Doładowałam się taką wielką, gigantyczną, megadawką muzyki, że aż w głowie się kiełbie, huhu!
Lubię noc za to, że jak zamknę oczy, to porozciągana, znoszona piżamka może stać się wdziankiem sezonu, kabanos - czarodziejską różdżką, a woda mineralna najlepszym szampanem z bombelkami! Można stać się kim się chce (mój dzisiejszy repertuar - zasięg jak stąd do Katowic). W dzień to nie działa, gówienko.
Przez chwilę nawet naszła mnie ochota na sprzątanie, ale stwierdziłam, że bez przesadyzmu. C'nie?
Dinka.
niedziela, 26 września 2010
# 186, lubię takie noce
Widzieliście może dzisiejsze nocne niebo? Pewnie nie, bo wy jesteście normalni i śpicie, kiedy jest na to pora. Tylko ja jestem zdeklarowanym czubkiem, który po nocach siedzi i pisze posty, których i tak nikt nie czyta. Tak wracając do tego nieba: jest dziś wyjątkowo piękne. Świeci ogromny, pachnący księżyc. Gwiazdy wyglądają jak okruszki czerstwego chleba porozrzucane na czarnym jak smoła stole. Nie ma chmur, a sam kolor wrześniowego nieba rozkochał mnie w sobie.
W lesie nad szosą unosi się gęsta mgła. Lubię mgłę. Jest taka tajemnicza, majestatyczna, nieznana i niebezpieczna. Lubię jej naturę i to, że nikt jej niczego nie karze. Ona jest taka wolna. No i nie myśli, co jest zdecydowanym plusem, zwłaszcza, gdy myśli się za dużo. Tak, jak ja to czynię.
Powietrze pachnie liśćmi i wilgocią. Mokra ziemia na cmentarzu o drugiej w nocy pachnie zdecydowanie intensywniej. Chodzenie tam o takiej porze mogło przyjść do głowy tylko mi. Byłam niespokojna. Czułam gdzieś tam w środku, że coś nie gra. Jakiś dziwny niepokój, szybkie, nierówne uderzenia serca. Czegoś się bałam. Jedna tylko myśl w głowie: Patryk. Poprosiłam Mojego, żeby zajechał. Byłam sparaliżowana strachem i każdy trzask zapalał w głowie czerwoną lampkę. Ale kiedy stanęłam tam, przed Jego grobem i pogłaskałam pachnące, wilgotne deski, poczułam jak spokój wlewa mi się do serca.
Uwielbiam takie noce jak ta. Kiedy siedzę sobie wygodnie, przykryta kołderką, palcami u stóp ściskając pościel. Uwielbiam, kiedy ze słuchawek sączy się muzyka, cicha i delikatna, rześka jak poranna rosa. Kiedy włączam to, co lubię. Kiedy mruczy mi do ucha Guns'n'Roses. Albo kiedy jest to Fugees, Coma, Mettalica, HEY czy H.I.M. Albo kiedy mruczę pod nosem Chylińską. Wiecie co wam powiem? Lubię śpiewać.I MOŻE nawet czasami mi to wychodzi. Teraz słucham Mike'a Oldfielda.
To nadaje tej nocy taki... klimat jakiś magiczny. W moim pokoju pachnie liliami i moją mgiełką. Przyjemnie. Zamykam na chwilę oczy, zaciągam się powietrzem i kiwam się. Staram się o niczym nie myśleć. Widziałam gdzieś bardzo fajny sposób na relaks. Trzeba położyć się na wznak i rozluźnić wszystkie mięśnie. A później po kolei skupiać się na poszczególnych częściach ciała. Poczuć każdą rękę i nogę z osobna. Każdy palec. To naprawdę odpręża. Wiem to z autopsji. ;)
Chyba spodobałam się sobie w loczkach. Tak, wywalamy prostownicę w diabły i pozwalamy włosom rosnąć i kręcić się swobodnie aż do studniówki. Jestem na etapie obmyślania idealnej kreacji i idealnej fryzury. Zobaczy się, co się z tego wykluje.
Wypadałoby jeszcze podać powód, dla którego nie śpię o 4:10 (skojarzyło mi się z filmem 3:10 to Yuma, nie wiem dlaczego oO). Otóż, dziś miała miejsce najlepsza osiemnastka pod słońcem :* Tak się bawiłam, że uu lala ;D
Ależ się rozgadałam. Zawsze tak mam, że kiedy mam za dużo energii,. to dostaję cholernego słowotoku i potrzeba wielkiej siły perswazji, żeby mnie uciszyć. Na szczęście, nie zdarza się to zbyt często :) Okej, nie będę więcej zaśmiecać internetowej przestrzeni. Położę się, będę gapić się w sufit, myśleć i słuchać muzyki. Cichej, rozluźniającej muzyki.
Kocham takie noce.
EDIT godz. 10:09
Myśli w pierwsze kilka sekund po obudzeniu:
1. Ściszcie ten cholerny telewizor i dajcie ludziom spać *poduszka na banie*
2. Chyba trzeba otworzyć oczy...
3. Jakie piękne słońce. *.*
4. KAWA, KAWA!! JA CHCĘ KAWĘ?!
+
poniedziałek, 20 września 2010
# 178, po północy, jutro do szkoły, a ja nie śpię
Ale spoko, spoko. Już się kładę. Musiałam jeszcze sobie tylko zaparzyć paskudnie cuchnącą kawusię, którą o 7 zjem na śniadanie. Musiałam spakować legitymację krwiodawcy i umyć zęby.
Po przeczytaniu stu stron Chłopów mam w głowie sieczkę. Chociaż, obawiałam się, że to będzie gorsze. Otóż, TO MA NAWET FABUŁĘ! Szczerze mówiąc, wolałabym poczytać coś innego. Marzą mi się Wichrowe wzgórza albo Duma i uprzedzenie. Albo całkiem coś innego. Mam milion zaległych książek, a przez lektury nie mam możliwości poczytania czegokolwiek innego. *ehh* Chciałabym też obejrzeć jakiś film, który nie jest ekranizacją lektury szkolnej, aczkolwiek na Śluby panieńskie z Maciejem Stuhrem z chęcią się wybiorę. Dodatkowo, z chęcią wybrałabym się do teatru. A może do opery? Rozwój kulturalny - wskazany.
Mam masę roboty, wychodzi mi uszami, ale olać to. Życie jest zbyt piękne.
A więc, jutro na śniadanie kawa. Kawa, kuźwa. Kawa.
Pociesza mnie tylko fakt, że jutro mam tak mało lekcji.
Dobija, że czeka mnie masa pracy na korki, sprawdzian z biologii i jeszcze pięćdziesiąt stron tego odmóżdżacza!
H-E-L-P M-E!
E-A-T M-E!
Dinka.
środa, 1 września 2010
# 164, Apokalipsa i jeszcze dalej
Okej, byłam przygotowana na ruską masakrę, ale szkoła po raz kolejny pokazała jaka jest świetna i cudowna. Jak się okazuje, popełniłam karygodny błąd, strzeliłam totalnego samobója lądując na biol - chemie. Mogłam iść na humana i uczyć się tego, co mi się przyda, a nie ślęczeć jak osioł na rozszerzonej chemii -.-
Dziś wszyscy na rozpoczęciu o wiele za często używali "zakazanego słowa na em", co powodowało u mnie palpitacje serca. Potwornie czuję się z myślą, że jesteśmy najstarsi, a jednocześnie najgłupsi (tzw. poziom extreme), że wyfruniemy z gniazdka - cudownego i bezpiecznego, które wiliśmy przez te dwa lata - przez okrutną bramę zwaną słowem na M. Już tęsknię za moją najlepszą klasą na świecie. Tragizuję, ale chyba już tak mam.
Poza tym, zabił mnie mój nowy plan lekcji:
Czytaj: chyba się zabiję. CZY WY WIDZICIE TO COMBO POLAK, BIOLA & CHEMIA, CO JA?! xX
Do tego, nie pasują mi "faki" (fajne określenie fakultetów, hihi ;D) z historii, bo mam wtedy religię i z WOSu, bo mam chyba wtedy angielski -.- Lovely. Czuję się TAKA STARA. ;( Jezusiku, to tylko 9 miesięcy!
Hej, dziś Międzynarodowy Dzień Pokoju. Salve, wszyscy Pacyfiści świata, hah :)
+ 
Moje 0 Rh+. :)
- CO JA TERAZ POCZNĘ!?
- Oby nie dziecko. Matura przed Tobą.
-.-
Pozdrawiam, zdesperowana Dina.
Emily, nikt nie kochał tak jak Emily
Pięknie śni, wciąż ta sama Emily
Pięknie śni, wciąż ta sama Emily
Subskrybuj:
Posty (Atom)







